Üvezli Köyü/Şile/İstanbul

>> Üvezli Köyü/Şile/İstanbul

Şile ilçesine bağlı Üvezli Köyü ilçe merkezine 22, Üsküdar’a 54 ve Ümraniye’ye 44 kilometre uzaklıkta yer almaktadır. Üvezli’nin 1883-1893 yılları arasında 54 hane muhacirin iskânıyla kurulduğu tahmin edilmektedir. Üvezli Köyünün kurucuları 1877/1878 Osmanlı/Rus Harbi sonrasında Artvin/Berta ve civarından göç eden Gürcü muhacirleridir. Gürcüler Şile merkeze uzak ve dağlık bölgelerde iskân edildiler. Günümüzde Üvezli, Kömürlük, Kervansaray, Bıçkıdere, Oruçoğlu, Ulupelit ve Darlık adlarını taşıyan yerleşim yerlerinin oluşumu böyle gerçekleşir. Daha sonraları, adı geçen köylerde yaşayan Gürcülerin bir kısmı Şile merkeze daha yakın olan Erenler, Ahmetli, Meşrutiyet, Sofular gibi köylere yerleşirler.
Üvezli ismini yörede bol miktarda yetişen Üvez ağacı meyvesinden almıştır. Bölgedeki en büyük köy olmasa da merkez konumda olması nedeniyle yöredeki taşımalı eğitim Üvezli’ye yapılmaktadır. Okul başta kendi öğrencileri olmak üzere Yeşilvadi, Kalealtı, Avcıkoru, Ulupelit, Oruçoğlu, Bıçkıdere, Kervansaray, Esenceli ve Kömürlük Köylerinden gelen öğrencilere 8.sınıfa kadar eğitim vermektedir.  Üvezli’de okulun yanı sıra bir de yatılı erkek kuran kursu hizmet vermektedir. Köyde sağlık ocağı bulunmamaktadır. Köy meydanında muhtarlık ve kahvehane aynı binayı/odayı paylaşmaktadır. Köyün önemli mekânları olan öğretmen lojmanları, bakkal ve camisi muhtarlık binasının hemen etrafında yer alır. Yörede bulunan evlerin mimari özellikleri çeşitlilik gösterir. Eski tip ahşap yapılar halen bulunabildiği gibi kerpiç-ahşap ya da betonarme-ahşap karışımı binalarda oldukça fazadır. 
1950’li yıllardan sonra, sanayileşmenin gelişmesine paralel olarak, Şile Gürcülerinin bir kısmı köylerini terk ederek İstanbul’a yönelirler. Artan kentleşme de bu yönelimde etkili olur. Şile merkezine yerleşimler başlar. Günümüzde, Şile Gürcülerinin bir kesimi, köyleriyle bağlarını kesmeseler de İstanbul Ümraniye ve Üsküdar’da yoğunlaşmışlardır. Öte yandan, köylere dönüşün de yaşandığı görülmektedir.
Üvezli bir orman köyü olmasına rağmen, köyde sürekli bulunan halkın büyük bir bölümü kamu ya da özel sektörden emekli olup buraya yerleşmiştir. Köyün gençleri genelde İstanbul’da çalışmaktadır. Önceden köyün temel geçim kaynağı olan hayvancılık ve ormancılık günümüzde yöre halkı tarafından ancak kendi ihtiyaçlarına yetecek kadar yapılmaktadır. Köy halkının diğer bir geçim kaynağı ise ticarettir.













Okunma: 2046

Yazıya Yapılan Yorumlar
Yorum Yaz